🔸  محیط فعال (Active Medium) در لیزر گازکربنیک:

محیط فعال ترکیبی از CO₂، N₂ و He با نسبت نمونه ای 1:1:8 (بسته به نوع طراحی) است.

در مدل‌های جدید ممکن است مقادیر کمی H₂ یا Xe نیز برای افزایش پایداری افزوده شود.

🔸  تیوب لیزر (Laser Tube) گازکربنیک:

معمولاً از شیشه بوروسیلیکات یا فلز با آب‌بندی دقیق ساخته می‌شود.

دارای دو انتها با آینه‌های بازتابنده است: یکی کاملاً بازتابنده (HR-High Reflector) و دیگری نیمه‌شفاف (OC-Output Coupler) برای خروج پرتوی لیزر

طول تیوب در لیزرهای پزشکی گازکربنیک معمولاً بین 50 تا 100 سانتی‌متر است.

🔸 منبع دمش یا پمپ (Pumping Source) در لیزر گازکربنیک:

در لیزرهای گازکربنیک، تخلیه الکتریکی DC یا RF بین دو الکترود موجب تحریک گاز می‌شود.

مدل‌های صنعتی پرتوان از پمپاژ RF بهره می‌برند که کنترل دقیق‌تر و طول عمر بیشتر دارد.

🔸  سیستم خنک‌کننده در لیزر گازکربنیک:

چون راندمان لیزر CO₂ فقط حدود ۱۰–۲۰ درصد است، گرمای زیادی در دستگاه تولید می‌شود و به همین دلیل از خنک‌کننده آبی یا جریان هوای استفاده می‌شود.

🔸 سیستم اپتیکی و هد خروجی در لیزر گازکربنیک:

لیزرهای گازکربنیک از آینه‌های ZnSe یا GaAs برای بازتاب و هدایت پرتوی لیزر بهره گرفته می‌شود.

در سامانه‌های پزشکی، پرتوی خروجی از طریق آینه‌های بازویی (Articulated Arm) یا فیبر نوری توخالی (Hollow Fiber) به هندپیس منتقل می‌شود.

🔸 سیستم کنترل و تغذیه در لیزر گازکربنیک:

مدار منبع ولتاژ بالا، کنترل شدت تخلیه، کنترل توان خروجی و سیستم ایمنی از اجزای سیستم کنترل لیزر CO2 است.

بعضی مدل‌ها دارای مدولاتور فرکانس و زمان پالس برای حالت پالسی هستند.